نمایش زندگی دیگران

زندگی دیگران
نمایش زندگی دیگران نوشته آرمان طیران به کارگردانی سامان حسن زاده دومین اجرای نمایش های برگزیده برای بیست وهفتمین جشنواره تئاتر استان آذربایجان غربی در بوکان بود .
بررسی دغدغه های دو نسل که بدون آنکه خود بخواهند ماننند زنجیرهای محکم وپولادین به هم وابسته اند . زندگی دیگران اگرچه ارتباط دو نسل جدید قبل و بعد از جنگ را به نمایش گذاشت . دو نسل که فاصله ای سنی چندان دوری با هم ندارند و در ارتباطی تنگانگ و به هم پیوسته و نیازمند هم .
نمایش زندگی دیگران با پرداختن به موضوعی مهم و اساسی روز ما و با دست مایه قرا ر دادن جنگ ودفاع بدون آنکه به شعار ها وکلیشه های جنگ بپردازد با استفاده از امکانات عناصر وعوامل نمایش سعی به رسیدن به هدف ونتیجه دلخواه خود دارد.
فرشاد با آنکه نماینده تمام نسل جوان ایرانی نیست اما دغدغه وآرزوهای بسیاری از جوانان را آشکار می سازد . رویای ایده آل و دست یافتنی البته با زیر پا گذاشتن ارزش های و از دست دادن دل بستگی های چون مادر و خانواده .
دایی وخواهر زاده ای که هر دو نشانه های از جنگ را با خود دارند اما معیار هر کدام برای جنگ جداگانه است . خواهر زاده ای که دوران شیرین کودکی اش را در جنگ وشهادت پدرش از دست داده و دایی که دوران خوب جوانی اش را برای جنگ سپری کرده است و اکنون هم درد ها سالها را با خود دارد و ترکش های که او را می آزارد . دایی وخواهر زاده در یک چیز بسیار باهم ، هم نظر وهم رایی هستند . جنگ ودفاع ، دلیل ومنطق جنگ
بازی آرام و کم ریتم ولی با ضربا هنگی منطقی نمایش زندگی دیگران را قابل تحمل می کرد و برای تماشاگرانش تازه گی داشت . نگاهی ساده اما پر معنا به جنگ بدون شعار دادن و تحمیل آن بعنوان یک ایزار و دستاویز سیاست مدارن نمایش را از شعار زدگی دور می کرد و با آنکه داستانی تقریبا با مضمون تکراری داشت اما شیرین وجذاب می نمود.
بر اساس کلیشه های موجود ، همیشه در پایان می بایست تحول معنوی انجام پذیرد اما نحوه این تحول بستگی به نظر تماشاگران بوده و آن را به تاثیر نمایش بر مخاطب وا گذار کرده است .
دایی شخصیتی جذاب و کارگردان با نفوذ به عمق شخصیت او و ارایه یک بازی خوب ، ما یک دایی وفرمانده سابق جنگ را می بینیم که شوخ و جذاب و ساده و محکم واستوار برای دفاع از باور ها واعتقادات تش همچنان ایستاده است .
فرشاد هم دارای ریتمی دراماتیکی وجذاب دارد . جوان یاغی وسرکش که هنوز دلبستگی ها ووابستگی های دارد و او را به خانواده اش زنجیر کرده است. فرشاد در نمایش زندگی دیگران مانند همه جوانا ن ایرانی حرفهای تازه دارد . داغ های هنوز او را می آزارد و همین نقطه مشترک می تواند تماشاگران جوان را با خود همراه کند و آنها را به همگامی وهم صدایی وا دارد.
نقطه ای که به نظر من می توانست اوج نمایش باشد . زمانی است که فرشاد به خواندن نامه 22ساله ای است که پدرش در روز تولد سی سالگی اش برای او نوشته است .
نقطه ای که فرشاد تحول روحی ومعنوی را به عهده تماشاگران می گذارد . تحولی ذهنی که هر مخاطب با توجه به داشته های قبلی خود از زندگی وجنگ به آن معنا می بخشند .
نویسنده و در پی آن کارگردان نمایش زندگی دیگران با اریه یک متن ویک اجرای واقعی وحقیقی در خانه ای به مشابه همه خانه ها ی ما ، ابتکار ی در خور توجه از این اجرا بود .
کارگردان از کمترین امکانات بیشتر استفاده را برد ووزن وریتم صحنه را به گونه ای ماهرانه با بازی نگه می داشت و دید تماشاگران را به زاوایه اصلی صحنه جلب می کرد .
بیان خوب بازیگران ، بازی یک دست و قابل قبول بازیگران بار اصلی را از دوش دیالوگهای نمایش برداشته بودند وجلوه تصویری به کلمات داده بودند .
در پایان برای این گروه آرزوی توفیق بیشتر را داریم و به آنها خسته نباشید جانه ای می گوییم
عبدالرحمن عزیزی

۰۸ مهر ۱۳۹۴

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like