زندگی سگی


نوشته ای برای نمایش

« قلاده ای برای یک سگ مرده»

نوشته محمد چرمشیر
کارگردان وبازیگر سیروان قاسمی
پنجمین اثر اجرا شده در نخستین جشنواره تئاتر تک نفره بوکان


نویسنده این اثر از نمایشنامه نویسان خوب ایرانی است . نمایشنامه نویسی که سیر خط فکری واندیشه ادبی خاص خود را یافته ودر میان ادبیات نمایشی فارسی ایران در حال جا باز کردن برای خود است .
آثار خود را برای خواندن واجرا می نویسد به تماشاگران و مخاطبین خودش هم این اجازه را می دهد تا به راحتی در متن کند وکاو کنند وبا طرز فکر و هدفش آشنا شوند وهمراه باشند .
برای همین همه مخاطبین چرمشیر از فیلسوف و هنرمند ان حرفه ایی وآماتور وجوان و خواننده ساده به راحتی با آثارش کنار می آیند.
سیروان قاسمی با انتخاب این اثر همانگونه که خودش را به چالش کشیده و توانایی اش را با آن می سنجد تماشاگرانش را نیز با این چالش همراه می کند .
انسانی سگ نما ویا سگی انسان نما در حالیکه به خاطر خوردن گوشت مانده سمی، مسموم شده و آخرین لحظات زندگی اش را می گذراند از پشت صحنه وارد نور صحنه می شود .
پرسوناژی که با تخیلات و تفکرات خود درگیر است و نتیجه این درگیری ها را با کلمات به مخاطبنیش منتقل می کند .
سیروان قاسمی جوانی است علاقمند به تئاتر و برای همین علاقه راهی شهرهای بزرگتر شده تا به علاقه اش جامه عمل بپوشاند . وخودرا به چالش بکشد
اما همین چالش خیلی از سوالهای بی جوابی را هم برای خودش وهم تماشاگران این نمایش بهمراه خواهد آورد .
یک کارگردان ،بازیگرکه اتفاقا” همه فاکتورهای دیگر عوامل نمایش را نیز انجام می دهد .و از خیر کار گروهی گذشته و عواملی مانند موسیقی ، نور ،را نیز نادیده می گیرد .باید چنان دلیل محکم وقاطعی برای انتخاب این متن داشته باشد و چنان از ظرافتهای بازیگری وکارگردانی استفاده کند که به راحتی بتوان به مستندات انتخاب پی برد .
سیروان به عنوان بازیگر نسبت به این دلایل و جهان بینی خود از متن و روانشناسی مخاطب در زمان اجرا اشاره ای زیادی نکرد. یک بازیگر کارگردان زمانی خود را برای یک چالش آماده می کند که حداقل توانایی بیان رسا وخوب ، بدنی رو فرم وآماده وحسی قابل رویت را در خود ببیند .
سیروان در لحظاتی از نمایش خصوصا” درشروع ده دقیقه دوم نمایش توانست با این چالش کنار بیاید . چالشی که از ابتدا ی متن همه عوامل و تماشاگران را به نبردی فلسفی فرا می خواند .
چالشی از به نقد کشیدن زندگی های روزمره همه انسانهای زنده روی زمین از همه رنگ وپوست و خون ونژاد ،از بی تفاوتی همه به زندگی ودنیای اطراف مان ،از اینکه کسی به کمک نمی آید .و نباید منتظر کمک دیگران بود . از تنهایی انسانها در میان خیل عظیم همنوعان ،از بی اهمیت بودن زندگی که توسط بی توجهی دیگران مسموم شده ودر همین بی توجهی وتنهایی خواهد ماند ونیست ونابود می شود .
در میان همه فلاسفه با همه نوع تفکرات از هایدگر وویل دورانت تا نام آنهای که هستند وبگوشمان نخورده است .
سیروان در بسیاری ازلحظات از سرگردانی در میان صحنه دست وپا میزد وبی دلیل از حرکت باز می ایستاد و دور ونزدیک می شد .
گاهی به ایجاد یک بازی خوب با کلمات نزدیک می شد اما چند لحظه بعد نیمه کاره آن را رها می کرد و برای ادامه مونولوگ حفظ شده تمرکزش را از دست می داد.
متن چنان بود که سیروان را به ارایه یک بازی حرفه ای تر برای ارایه ناکامی های زندگی سگی وهمه ابهامات و سوالات بی جواب و ارتباط با تماشاگر ناچار می کرد که امیدوارم در اجراهای بعدی بیشتر به این مقوله بپردازد وتلاش بیشتری برای درک متن و ارایه بازی قابل قبول تری انجام دهد .
عبدالرحمن عزیزی
اول بهمن ماه99

4 دیدگاه در “نوشته ای برای نمایش« قلاده ای برای یک سگ مرده»

  1. سیروان قاسمی گفت:

    متاسفانه میتونم بگم تنها اجرای جشنواره بود که از اول تاپایان را بصورت بداهه بازی کردم و بعلت تعطیلی تمامی پلاکهای تهران حتی ۱جلسه هم تمرین نشده بود روش

    1. kurd shano گفت:

      برای من لذت بخش بود و جالب که ساختار گروهی بودن تئاتر را شکستید و یک تنه اجرای منحصر را ارایه دادید . .به امید دیدار در فضای بدون کرونا واجرای نمایش های به یاد ماندنی

  2. سیروان قاسمی گفت:

    متاسفانه بعلت تعطیلی تمامی پلاتوهای تهران در چند ماه اخیر حتی ۱جلسه هم تمرین نکرده بودم و تمامی نمایش ازاول تا آخر را بصورت بداهه بازی کردم،،این توضیح را به هیئت داوران هم ارایه دادم

    1. kurd shano گفت:

      بله متاسفانه در این اوضاع تمرین گروهی ممکن نبود . اما بهر حال از کارهای خوب جشنواره بود .امیدوارم در روزهای آتی اجراهای پر از یادگاری وماندگار داشته باشی . من متن این کار را خیلی دوست داشتم .
      درود بر شما وعرض خسته نباشید .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like