«نوشته ای برای نمایش


مراحل رشد ونمو قورباغه

 «گه‌شه‌و پیگه‌ییشتنی بوقه‌کان» 
نوشته علیرضا اجلی
کارگردان : آرمان خضر آقایی»

نمایش مراحل رشد ونمو قورباغه توسط گروه جوانی به اجرا درآمد که اولین تجربه یک تئاتر مونودراما یی آنها است .
اجرایی زیبا و دیدنی وقابل قبول در حد وقواره خود بود .اجرایی که می توان به سرمایه گذاری در تئاتر واهداف اینچنین جشنواره های امیدوار شد .
نمایشنامه به زبان کوردی ترجمه شده ومترجم ضرب آهنگ ونحوه ادای دیالوگهای نمایشی متن را به خوبی رعایت کرده است .
من از همینجا ازیوسف مریوانی به خاطر ترجمه روان ویکدستی از نمایشنامه تقدیر وتشکر می کنم .
نمایشنامه دارای ساختاری تقریبا” خوب وساختارمند که در آن روند نمایش به زیبایی شکل می گیرد. ونشانه های زیادی از عوامل یک نمایشنامه مونودراما را در خود دارد .
تنها بازیگر نمایش آلان مریوانی تقریبا” از داده های نمایشی و سیر خط نویسنده در صحنه به خوبی بهره می برد وبا بدنی آماده نسبت به دیگر شرکت کننده گان بازی قابل قبولی ارایه می دهد . وتماشاگر را با خود همراه می کند نمایشی که تماشاگران نیز از این ارتباط راضی اند و از تماشای آن لذت می برند .
نمایش ” مراحل رشد ونمو قورباغه ” چهارمین اثراجرا شده در نخستین جشنواره تئاتر تک نفره بوکان است .
وعلیرغم اولین تجربه کارگردانی وبازیگری عوامل آن تقریبا” بیشتر شاخصه های لازم برای اجرای یک اثر تک بازیگری را داشت .
تنها پرسوناژ نمایش، در آغاز صحنه و ظاهراً بعد از بیدار شدن از خواب، ویا یک رویا که اساساً می تواند ادامه همان یک خواب ورویا دیدن تلقی شود، به شرحی از زندگی خودش وبرون افکنی خرده روایت‌ها و جنبی دیگری می پردازد. ؛ این برون‌فکنی‌ها خط سیر داستان را که نشانه های از داده های اجتماعی واوضاع سیاسی واقتصادی واجتماعی وروانی بیرون از پنجره را بیان می کند .
در بیرون از پنجره آنچه دیده می شود پلی آهنی که ماشین های آهنین بطرز عجیبی بر روی آن در حرکتند بدون آنکه بفهمند چه کسی آن را ساخته وچگونه ساخته شده است .
پرسوناژ نمایش در لفافه سخن ومونولوگی کشدار وبریده بریده نوع نگرش خودش را نسبت به جامعه وروابط انسانها و ارتباط با موضوعات ناشناخته و شناخته شده و ساده و یا حل نشده با طرح پرسشهای بدون جواب وبی منطق می پردازد . مانند رابطه بوقلمون و قورباغه و نحوه گفتمان آنها باهم . همین نکته های متن به زیبایی آن افزوده است وموقعیتهای پر از تعلیق ودامنه دار را برای بازی خوب بازیگر بو جود می آورد .
وباعث می شود با حوادث درون نمایش همذات پنداری کند و رویاهای دست نیافتنی خودش را با تماشاگر به اشتراک بگذارد . رویایی که علیرغم غیرممکن بودن آن تماشاگر منتظر نتیجه وسرنوشت آدم نمایش می ماند .
بازیگر با کش وقوسها و استفاده از فضای انتخاب شده و دکور ووسایل فضای خوبی را خلق می کند .میزانسنها خوب انتخاب شده وقابل تحسین است .وباعث گردیده بود تا نقش مرد مورد نظر نمایش پر رنگ تر ولعاب دار تر بنظر برسد .وموقعیتهای بهتری برای ارایه یک بازی خوب در اختیار بازیگرش قرار می داد .
بنظر من این گروه جوان از دستمایه ها ونتیجه خروجی خوب این جشنواره خواهند بود وکشف استعدادهای است که مد نظر اهداف جشنواره است .
عبدالرحمن عزیزی اول بهمن ماه99

آلان مریوانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like