نگاهی به نمایش ما فقط سه نفر بودیم
در بیست وهفتمین جشنواره تئاتر استان آذربایجان غربی شاهد یک رخداد شبیه به معجزه در تئاتر بودیم . نکته ای که در هنر های نمایشی بسیار حائز اهمیت است .
ارتباط با تماشاگران
اجراهایی که در برقراری ارتباط با مخاطبین توانایی خاصی داشتند . دلیلش را که جستجو کنیم آگاهی کارگردانان و نویسندگان از خواسته های جامعه و فرهنگ جامعه ایرانی است . و شناخت نیازهای یک اجرای خوب و نیاز های یک بیننده خوب از تئاتر است.
تئاتر ما بعد از سالها به این نکته رسیده است که باید با مخاطبین همراه شود تا در لابلای فرهنگ مردم رسوخ کند و بتواند جایگاه واقعی خود را بدست آورد . این نفوذ تئاتر در میان مردم باعث می شود که تئاتر برای خود مخاطب خاص تربیت کند و مخاطب تئاتری داشته باشیم .
دکتر جمال خسروی در سخنرانی خود در آیین اختتامیه جشنواره به این نکته اشاره کرد که با وجود رسوخ ماهواره وتلویزیون به همه جوامع فرهنگی اما هنوز تئاتر به تنهایی با این پدیده مبارزه می کند و تسلیم نشده است .
هشت کار برگزیده تئاتری در جشنواره جدای از رقابت بسیار نزدیک باهم در بدست آوردن مخاطب نیز مسابقه ای جانانه داشتند .
جذب مخاطب تئاتر تنها توسط خود تئاتر ممکن است . هیچ عنصر دیگری نمی تواند به اندازه خود تئاتر در این مقوله موفق عمل کند .
تماشاگران آثار جشنواره از جمله موافق ترین مخاطبینی بودند که راضی از سالن های نمایش بیرون می آمدند و با خود می گفتند “که خوب بود . ” جمله ای که حاکی از آن بود آنچه را تئاتر و کارگردان آن می خواستند بگویند را دریافت کرده اند .
اولین بار بود که هم تئاتری ها وهم مخاطبین به نکته مشترک رسیده بودند . دیگر بخثی از سبک واستیل کار من و شیوه کار تو و غیره نبود .
به نظر ورای من ” نمایش ما فقط سه نفر بودیم ” به کار گردانی افشین ناصری از جمله آثاری بود که با مخاطبین خود ارتباطی صمیمی و دوستانه داشت .
نمایش ما فقط سه نفر بودیم دارای متن مناسب با اوضاع وشرایط روحی وروانی اجتماعی جامعه انتخاب شده بود . با انکه بیشتر یک کار خارجی می نمود اما داری فصل های مشترکی با جامعه بود و همین فصل های اشتراکی باعث ارتباط دو طیف نمایش ومخاطب باهم شده بود .
تماشاگران نمایش ما فقط سه نفر بودیم در این ارتباط جرات بیشتری پیدا می کنند . این ارتباط باعث گردیده بود تا باور کنیم ما ی مخاطب نیز می توانیم از تئاتر هراس نداشته باشیم . از این ارتباط بار دیگر فهمیدیم که ارتباط با تئاتر زیاد مشکل نیست و کارگردان ویا عوامل یک تئاتری و مخاطبین آن می توانند هردو از سطح دانش و آگاهی برخوردار شوند ویک دیگر رابه بیسوادی متهم نکنند .
نمایش ما فقط سه نفر بودیم متعلق به دوره حاضر از هنر نمایش است و از همین روی ارتباط با تماشاگرانش را قوی تر می کند
بازی خوب بازیگر زن خانم نازیلا امینی و هم ردیف وریتم ساز نمایش محمد علی مکری ،وشیوه های به کارگیری اجرایی این نمایش باعث گردیده بود تا امواج مثبت واندیشه های نهان وپیدای این نمایش به تماشاگران منتقل شود ومخاطب در فهم متن و اجر به آسانی برخورد کند و به قضاوت بنشیند
با انکه خود متن وکارگردانی آن دستخوش تغیرات احساسی و بی پایه ی بر اساس واکنش تماشاگران می شود . ودر جاهایی که صدای خنده وتشویق تماشاگران قرار می گیرد ریتم وحرکت ها تند تر وسریعتر می گردد و در بعضی مواقع که صدا وتشویق تماشاگران شنیده نمی شود ضرب آهنگ نمایش نیز کند تر می گردد اما در مجموع بازیگران خوش درخشیدند . وکاری متفاوت در جشنواره شاهد بودیم .
فریادها وجیغ زدنهای متمادی وتکراری در قسمت های از نمایش ، حرکت های بی موردی که بیشتر فی البداهه می نمود ووجود صحنه های غیر ضروری و بی توجیه ، تکرار خسته کننده گفتگوها درقسمت های از نمایش باعث خستگی تماشاگران می گردید
اما باز تماشاگران بر صندلی هایش میخکوب شده ومنتظر ادامه نمایش می شدند ونمونه ای از نمایش های است که در ارتباط با تما شاگر موفق عمل می نمود و بیان و مفهوم خود را به مخاطبینش منتقل نمود وباب سلیقه تماشاگران شده بود و به قول معروف رگ خواب تماشاگر را به دست گرفته بود . و در سرگرم کردن تما شاگران به مدد بازی های زیبا ی نازیلا امینی و تحرک وانعطاف افشین ناصری و محمد مکری سنگ تمام گذاشت .
نمایش ما فقط سه نفر بودیم در کل در ارتباط با تماشاگران موفق عمل کرد و از آثار برتر این جشنواره در ارتباط با ارتباط با مخاطب بود
عکس های از نمایش وعکس کارگردان ما فقط سه نفر بودیم -افشین ناصری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like