نگاهی به نمایش” پرتره””
“پرتره” اولین حاصل تلاش کارگاه آموزش تئاتر مانا است .
نمایشی کمدی وفانتزی با تکیه برکلام وحرکت وموقعیت جایگاه ویژه ای را برای خود بدست آورد .
نمایش به گونه ای است که بر روی هیچ یک از ابزارها ها به تنهایی متمرکز نیست
واین حسن از نکات کلیدی برای این اثر نمایشی گردیده و بازیگران آن همانگونه که در کارگاه آموزش دیده اند توانایی های خود را در همه موارد به آزمایش می گذارند .
بهروز اسراری از قدیمی های تئاتر بوکان است که بیشتر عمرش را در این حوزه صرف کرده وبه خوبی با فضای تئاتر وکارگاه آموزش آشنا است
اسراری در کارهای قبلیش نشان داد که در زمینه کارگردانی استعداد خوبی دارد واین بار اسماعیل احمدیان به عنوان طراح بازی ها ودراماتورژ ومشاور کارگردان اورا در احرای نمایش پرتره همراهی می کند .
نمایش”پرتره” یک کار ساده وجمع وجور با دکور مناسب وساده بود.
ریتم وضرباهنگ خوبی دارد .
اسراری با طراحی درست زمانی نمایش را به بخش های تقسیم کرده که گاهی گفتگو تم اصلی است وبا ورود هر شخصیت دیگر عوض می شود اما توزان میزان و هماهنگی حفظ می شود وتماشاگران را تا به آخر با خود دارد .
یکی از رازهای موفقیت نمایش” پرتره”ارتباط مخاطب از ابتدا تا آخر با نمایش است واسراری از آن بخوبی استفاده می کند ودر لحظه درست آن را به پایان می رساند .
مهمترین مضمون نمایش” پرتره” بحران هویت آدمهای گمشده ای است که در خود خواهی های خود گرفتار آمده اند وفقط خواسته های خود شان را می بینند .
جامعه ای به ظاهرمتمدن اما دور از هم ،که هرکدام در قاب لحظه های بدون شناسنامه وتاریخ اسیر شده ا ند واز خود اختیاری ندارند .
پیرمردی با تجربه درقاب که فقط می داند که اسیر است واختیاری ندارد و دیگران را به آرامش دعوت می کند تا فضا به هم نریزد که مبادا رازی های فاش شود که خلوت وتنهای اش را به هم بریزد .
ورزشکاری که همه زندگی را در حرکت می بیند وتنها هیکلی با خود دارد که بی اندیشه وفکر قاب را می شکند وشعار تن سالم را می دهد
زنی به ظاهر کارگردان فیلم که هر لحظه منتظر است تا با اولین پشنهاد حتی اگر عکاس سالخورده ای هم باشد بله را بگوید و زندگی وخانواده تشکیل دهد وبدون آنکه از خود اختیاری داشته باشد بدنبال خلق آثار هنری است . وآرزویش بدست آوردن جایزه ای که گونی گونی در همه جا موجود است حتی در انباری عکاسی
وآدمهای خود خواه که بحران هویت دارند وکسی آنها را نمی شناسند بدون آنکه بدانند که کی هستند ودر چه سنی در قاب اجتماع اسیر شده اند .
نویسنده ای که در تنهایی خود وکتابی که معلوم نیست چه مضمونی دارد گمشده و مانند همه اقشار جامعه اسیر قاب جامعه می گردد .
همه آدمهای نمایش “پرتره ” آدمهای دوران مدرن هستند که دچار خود خواهی ووهم خیال بیهوده شده اند که فقط خواسته های خودشان را می بینند واز آرمانها وایده های دیگران غافلند .
همه آنها در دنیای سنتی وصنعتی قاب ودوربین وموبایل وفضای مجازی که ویژه زندگی امروزی است گرفتار شده اند .

نمایش “پرتره”با ظاهر ساده وکلماتی آسان بیانگر،زندگی به ظاهر موفق و خوشبخت آدمهای است که در درون تهی ودستخوش چالش وضربه پذیرند وهیچ کدام آز آنها دارای بنیانی محکم وابتدایی واولیه نیستند
وبا گذشت هر لحظه اززمان دیگر راه برای بازگشت ندارند .ورابطه ها از هم می گسلد واز راول خارج می شود . وحتی روابط زناشویی وزندگی مشترک با خیانت ودروغ همراه است ودچار آسیب های جدی است .
وبی آنکه همه خود بدانند به زندگی عکاس پیوند دارند که زندگی بی پایه وموهوم است وجز رویای توخالی و وابسته به نیروهای جادوگری دروعین ماورا ی و دست پرورده شاگرد عکاس نیست .
بازی خوب هنرجویان کارگاه تئاتر مانا به ویژه” شادی افتخاری” در دونقش کارگردان جوان وزن مغرور ،” مسعود عنایتی” در نقش عکاس ،” کوثر محمد امینی” شاگرد عکاس ، “دلنیا محمودی” در دو نقش نویسنده وزن خانه دار ، سامان سلیمی ،در نقش جوان دنبال شهرت و آرام احمدیان در نقش پیرمرد ، زانا حسن زاده ،در نقش ورزشکار ، کامران قسیمی ،در نقش دوربین ، یوسف عزیزی در نقش شاگرد جلاد ، هنرجوی خردسال کارگاه دیانا ماهی ونقش آفرینی بازیگرتئاتر ” لطیف شکر زاد” و همراهی بازیگر قدیمی تئاتر ” اسماعیل احمدیان” که مثل همیشه با انرژی وقوی نقش را بازی می کند باعث ارتباط بهتر تماشاگران می شود .
بهروز اسراری نمایش ” پرتره” را با کلمات ساده و روان تزئین کرده ودر جاهای ایهامی با تلطیف کردن کلمات ساده ورایج باعث می شود که تماشاگران از دیدن نمایش لذت ببرند .
” پرتره” نمایشی است جدا از ظاهر کمدی وخنده دارش ، زبانی گزنده وبرا در باره خودخواهی ها و هویت گمشده ما انسان ها دارد که هر لحظه انسانها را اسیر می کند وبه کام خود می کشد .
امیدوارم که نمایش “پرتره” باعث ایجاد تجدید نظر در اندیشه ها ورفتارهایمان شود
شهریورماه 1395
عبدالرحمن عزیزی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may also like